:: دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1393 ) ::
جلد 16 شماره 4 صفحات 12-19 برگشت به فهرست نسخه ها
پاسخ متغیرهای هموسیستئین پلاسما و شاخص‌های آتروژنیک به یک جلسه تمرین شنای استقامتی در موش‌‌های صحرایی
احمد مزرعه، محمد رضا کردی، نسیم علیمرادی، وحید سبحانی، امیر امینی
تهران، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزشی ، amir.amini466@gmail.com
چکیده:   (1819 مشاهده)

مقدمه: اخیراً عوامل خطرزای جدیدی برای بیماری‌‌های قلبی – عروقی شناخته شده است که شامل سطوح هموسیستئین و پروتئین واکنشی C خون می‌‌باشد. با توجه به عدم اجماع کلی از نقش ورزش بر سطوح هموسیستئین پلاسما، در این مطالعه، اثر یک جلسه تمرین شنای استقامتی بر سطوح هموسیستئین پلاسما و شاخص آتروژنیک موش‌‌های صحرایی بررسی شد. روش بررسی: تعداد 14 سر موش‌‌ نر صحرایی ویستار با محدوده وزنی 20±180 گرم به‌طور تصادفی و همسان از لحاظ وزن به دو گروه تجربی (7n=) و کنترل (7n=) تقسیم شدند. موش‌های گروه تجربی در پروتکل شنای استقامتی که شامل تمرین شنا به مدت 60 دقیقه بود، شرکت داده شدند. جلسات آشنایی حیوانات با تمرین شنا در طی 2 هفته اول انجام شد به نحوی که در طی این جلسات، مدت و شدت تمرین به تدریج افزایش یافت تا زمانی که موش‌‌ها توانستند با تحمل اضافه بار 5% وزن خودشان، 60 دقیقه شنا کنند. خون گیری 24 ساعت بعد از انجام پروتکل فعالیت اصلی از موش‌های بی هوش به طور مستقیم از قلب و تا حداکثر مقدار ممکن صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تی مستقل و تی وابسته استفاده شد. یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که در متغیر هموسیستئین بین دو گروه کنترل و تجربی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0p<) اما در متغیرهای کلسترول تام و HDL بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد. بحث و نتیجه‌گیری: در مجموع یافته‌‌های مطالعه حاضر نشان می‌دهد، یک جلسه تمرین شنای استقامتی طولانی مدت و با شدت کم می‌‌تواند تأثیر معناداری بر کاهش هموسیستئین و در نتیجه کاهش خطر بیماری‌‌های قلبی عروقی داشته باشد.

واژه‌های کلیدی: هموسیستئین، کلسترول HDL، کلسترول، تمرین استقامتی، شنا
متن کامل [PDF 450 kb]   (587 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۵/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۴/۶/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۷/۷


XML   English Abstract   Print



دوره 16، شماره 4 - ( زمستان 1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها