fa مقایسه اثر دولوکستین با گاباپنتین در درمان نوروپاتی محیطی ناشی از دیابت: یک کارآزمایی بالینی تحقیقی Original <p>چکیده مقدمه: نوروپاتی دیابتی یکی از شایع‌ترین عوارض میکروواسکولار دیابت است. گاباپنتین و دولوکستین از جمله داروهایی است که در درمان درد ناشی از نوروپاتی دیابتی به‌کار رفته است. مطالعه حاضر به‌منظور مقایسه اثر دولوکستین با گاباپنتین در درمان نوروپاتی محیطی ناشی از دیابت طراحی و انجام پذیرفت. روش بررسی: 34 بیمار 40 تا 70 ساله مبتلا به نوروپاتی دیابتی به طور تصادفی در دوگروه درمان با دولوکستین و گاباپنتین قرار گرفته و به مدت 45 روز تحت درمان دارویی قرار گرفتند. بیماران قبل و بعد از درمان از نظر شدت درد با استفاده از مقیاس عددی-دیداری، میزان گلوکز و روی سرم ارزیابی شدند. یافته‌ها: در هر دو گروه دولوکستین و گاباپنتین اختلاف آماری معناداری در میانگین میزان کاهش قند خون، شدت درد و همین‌طور افزایش میزان روی سرم در پایان مطالعه نسبت به ابتدای آن مشاهده شد (05/0>P). در تحلیل بین گروهی داده‌ها از نظر میانگین میزان کاهش قند خون بین دو گروه اختلاف آماری معناداری وجود نداشت، اما گروه دولوکستین از نظر افزایش میزان روی سرم و کاهش شدت درد، بهبودی معناداری را نسبت به گروه گاباپنتین نشان داد (05/0>P). بحث و نتیجه‌گیری: تجویز دولوکستین به‌منظور کاهش دردهای نوروپاتی در بیماران دچار دیابت مؤثرتر از گاباپنتین است؛ چرا که دولوکستین تأثیر بهتری نسبت به افزایش روی سرم را سبب می‌شود. با توجه به قیمت بالای دولوکستین می‌توان توصیه کرد در مرحله اول گاباپنتین در درمان نوروپاتی دیابتی تجویز گردد و در صورت عدم پاسخ کافی از دولوکستین استفاده شود. کلمات کلیدی: نوروپاتی دیابتی، درد، دولوکستین، گاباپنتین</p> <p>Abstract Background: Diabetic neuropathy is the most common micro-vascular complications of diabetes. The drugs including gabapentin and duloxetine are often used for the treatment of pain associated with diabetic neuropathy. This study aimed to compare the efficacy of duloxetine and gabapentin in the treatment of diabetic peripheral neuropathy. Materials and methods: Totally, 34 patients aged 40 to 70 with diabetic neuropathy were randomly divided into two groups treated with duloxetine and gabapentin and received medical treatment for 45 days. Patients were evaluated for pain before and after treatment using visual analog scale, and also their serum glucose and zinc levels were measured. Results: In both groups statistically significant reduction in mean blood glucose, pain scale, as well as an increase in serum zinc levels at the end of the study was observed compared to baseline. There was no significant difference between the two groups for the mean decrease in blood sugar, but the increase in duloxetine group showed significant improvement compared to gabapentin in increase serum zinc levels and reducing pain. Conclusion: The use of duloxetine in patients with diabetic neuropathic pain is more effective than gabapentin because duloxetine causes a better increase in the serum zinc. Due to the high price of duloxetine in the treatment of diabetic neuropathy, gabapentin administration can be recommended during the first phase of disease and duloxetine can be used in poor and/or insufficient response.</p> نوروپاتی دیابتی, درد, دولوکستین, گاباپنتین Keywords: Diabetic Neuropathy, Pain, Duloxetine, Gabapentin 39 43 http://ebnesina.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-168-5&slc_lang=fa&sid=1 B Forogh بیژن فروغ 10031947532846004148 10031947532846004148 No Department of physical medicine and rehabilitation, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی M Ebrahimi مهدی ابراهیمی 10031947532846004149 10031947532846004149 No Islamic Azad University, Tehran medical branch, Tehran, Iran تهران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی Z Mirshaki زهره میرشاکی zohrehmirshaki@yahoo.com 10031947532846004150 10031947532846004150 Yes Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی L Majidi لعبت مجیدی 10031947532846004151 10031947532846004151 No Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی F Ghazai فاطمه قضایی 10031947532846004152 10031947532846004152 No Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی M Esmaili Jamkarani مریم اسماعیلی جمکرانی 10031947532846004153 10031947532846004153 No Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی A Ahmadi علی احمدی 10031947532846004154 10031947532846004154 No Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی M Khamesi مجید خامسی 10031947532846004155 10031947532846004155 No Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان طب فیزیکی و توانبخشی M Karami معصومه کرمی 10031947532846004156 10031947532846004156 No Department of Biochemistry, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، ایران، دانشگاه علوم پزشکی آجا، دپارتمان بیوشیمی MR Motamed محمدرضا معتمد 10031947532846004157 10031947532846004157 No Department of Neurology, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran تهران، ایران، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دپارتمان مغز و اعصاب