<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>EBNESINA</title>
<title_fa>ابن سينا</title_fa>
<short_title>EBNESINA</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://ebnesina.ajaums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-9503</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2645-4653</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>8</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.22034</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>13</journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1400</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2021</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>23</volume>
<number>4</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مدل‌یابی ساختاری برای پیش‌بینی فرسودگی شغلی بر اساس تعهد سازمانی با میانجی‌گری بهزیستی شغلی در پرستاران</title_fa>
	<title>Structural modeling for predicting job burnout based on organizational commitment mediated by job wellbeing of nurses</title>
	<subject_fa>روانپزشکی نظامی</subject_fa>
	<subject>Military Psychiatry</subject>
	<content_type_fa>تحقیقی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;span style=&quot;font-family:yekanYW;&quot;&gt;زمینه و اهداف: پرستاری یکی از مشاغل حساس جامعه است و پرستاران قسمت مهم زندگی خود را در ارتباط تنگاتنگ با افراد و بیماران می&#8204;گذرانند. هدف پژوهش حاضر مدل&#8204;یابی و پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس تعهد سازمانی با میانجی&#8204;گری بهزیستی شغلی در پرستاران زن بود.&lt;br&gt;
روش بررسی: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی به روش مدل&#8204;سازی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهشی شامل همه پرستاران زن بیمارستان&#8204;های دولتی شهر تهران بودند. تعداد نمونه در این تحقیق ۳۳۰ نفر برآورد شد که به صورت تصادفی ساده انتخاب گردیدند. برای جمع&#8204;آوری داده&#8204;ها از پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش، تعهد سازمانی آلن و مایر و بهزیستی شغلی پارکر وهیت استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری با نرم&#8204;افزارهای SPSS و لیزرل انجام گرفت. همچنین به منظور آزمون فرضیه&#8204;های پژوهش از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد.&lt;br&gt;
یافته&#8204;ها: نتایج پژوهش تأثیر تعهد سازمانی بر فرسودگی شغلی با نقش میانجی گری بهزیستی شغلی در جامعه پرستاران مورد مطالعه را تأیید کرد.&lt;br&gt;
نتیجه&#8204;گیری: با ارتقاء بهزیستی شغلی و افزایش تعهد سازمانی، فرسودگی شغلی در پرستاران را می&#8204;توان کاهش داد و در نهایت منجر به افزایش کیفیت مراقبت&#8204;های پرستاری و رضایتمندی بیماران شد.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&amp;nbsp;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;br&gt;
Background and aims: Nursing is one of the vital jobs in society, and nurses spend an important part of their lives in close contact with individuals and patients. The aim of this study was modeling and predicting job burnout based on organizational commitment mediated by job well&amp;shy;being in female nurses.&lt;br&gt;
Methods: This was a descriptive correlational study of structural equation modeling. The statistical population was all female nurses in public hospitals in Tehran, Iran. The sample size was 330 nurses who were selected by simple random sampling method. Maslash Job Burnout Questionnaire, Allen &amp; Meyer Organizational Commitment Questionnaire, and Parker Wahitt Job Welfare Questionnaire were used for collecting data. Statistical analysis was performed with SPSS and LISREL software. Structural equation modeling was also used to test the research hypotheses.&lt;br&gt;
Results: The current findings confirmed the effect of organizational commitment on job burnout with the mediating role of job well-being in the nursing population.&lt;br&gt;
Conclusion: By promoting job well-being and increasing organizational commitment, job burnout in nurses can be reduced and ultimately lead to an increase in the quality of nursing care and patient satisfaction.&lt;br&gt;
&amp;nbsp;</abstract>
	<keyword_fa>فرسودگی شغلی, اخلاق سازمانی, رضایتمندی شغلی</keyword_fa>
	<keyword>Occupational Burnout, Organizational Ethics, Job Satisfactions</keyword>
	<start_page>25</start_page>
	<end_page>32</end_page>
	<web_url>http://ebnesina.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-288-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Zinab</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rasouli</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>زینب</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رسولی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460010924</code>
	<orcid>100319475328460010924</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Education and Counseling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه تربیت و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fariba</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hassani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فریبا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسنی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>Hassani.fariba@gmail.com</email>
	<code>100319475328460010925</code>
	<orcid>100319475328460010925</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Ali Akbar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Khosravi Babadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی اکبر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خسروی بابادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460010926</code>
	<orcid>100319475328460010926</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Educational Sciences, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mahdi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zare Bahramabadi </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>زارع بهرام‌آبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460010927</code>
	<orcid>100319475328460010927</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Institute for Research and Development in the Humanities, SAMT, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی ،سازمان سمت، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
